عزب وجود داشتن با ما چه می کند؟

به گزارش همشهری آنلاین به نقل از BBC، بسیاری از ما عاطفه تنها وجود داشتن را به نوعی تجربه کرده ایم. امکان پذیر است شما زمانی که همه دوستانتان بدون شما برای شام بیرون رفته اند، خواه زمانی که در جایی که هستید مرده نیستید، عاطفه تنهایی کنید.

ما حتی گاهی در جمع هم احساس انزوا می کنیم. ولی آیا این احساس تنهایی کردن موضوع جدیدی است یا اینکه بشر از ابتدا بنده آن بوده است؟

همه ما گه گاهی شده که خواسته ایم تنها و برای خودمان باشیم و از خواسته های همکارانمان یا از فشار زندگی گریختن کنیم، ولی آیا عزب بودن خواسته اصلی ماست؟

داخل واقع اینطور به دید نمی رسد. تحقیقات انجام شده مشخص می نرم که انزوا کامل مدت برای انسان ضرر دارد به خصوص از دید ذهنی.

یک تاریخ شناس درون دانشگاه یورک انگلیسدر این تک تشریح می دهد که چطور انزوا یک حالت احساسی نسبتا جدید در انسان است.     

Fay Bound Alberti می گوید: طبق بررسی هایی که داخل رمان ها انجام شده، دانا می شویم که تفاوتی بین ادبیات های صد هجدهم – اولین رمان هایی که نوشته شدند – و شعر های قرن نوزدهم بود دارد. در رمان های قرن ۱۸ مثل رابینسون کروزوئه حتی یک اشاره به احساس انزوا وجود ندارد. درون حالی که داستان های قرن ۱۹ پر است از انسان های تنها و این به نوعی تغییرات مدنی را مدال می دهد.

این تاریخ شناس ادامه می دهد: مخصوصا داستان های ویکتوریایی مملو هستند از زنانی که در جست وجوی یک باهم اتحاد کردن عمر و نیازمند مشهود کردن شادمانی و رها شدن از تنهایی هستند.

جالب است که Fey بوسیله رمان رابینسون کروزوئه اشاره می یواش – مردی که عزب در یک جزیره زندگی می درنگ – که در آن کلمه «انزوا» ذکر نشده است. اما در صد ۱۹ به دلیل تغییری که داخل طرز فکر و رفتار انسان ها به وجود آمد، عاطفه تنهایی تحول به موضوعی شد که درباره آن رمان ها تالیف شد.

اما تنهایی بیشتر روی زوجه ها تأثیر می گذارد. آنها در خیز وجوی خوشبختی از طریق پیدا کردن یک شریک شدن زندگی بودند.

Fey نیز گفت که چطور نویسندگان عیال شبیه ویرجینیا ولف داخل جست وجوی تنهایی اند، زیرا به آنها کمک می کند که خلاق باشند.

عزب بودن بوسیله ما مجالی برای تفکر می دهد البته تا زمانی که این احساس مدت زیادی طول نکشد. داخل هرحال همانطور که اشاره کردیم، همه ما احتمالا به نوعی احساس تنهایی را امتحان کرده ایم. 

به گفته Fey، انزوا می تواند لباس های بسیاری داشته باشد: قطعا تنهایی احساسی است که روی همه مردم در زمان های مختلف عمر گیرایی تأثیر می گذارد. زمان هایی حیات دارد که ما تغییر می کنیم، ما وصال می کنیم، مادر می شویم، متارکه می گیریم، هر چیزی که زندگی ما را تغییر دهد ممکن است ما را موقتا دچار انزوا کند. اما زمانی که این احساس موکد شود، تغییر به یک دشوار می شود.

زمان های مشخصی داخل زندگی همه ما حیات دارد که عاطفه تنهایی کنیم، مثل وقتی که ضعف عشقی می خوریم یا بچه دار می شویم و احساس دور شدن از بقیه را داریم. حین های سخت و تاب فرسا تو عمر همه ما وجود دارد که می قابلیت گفت تنهایی در این زمان ها قابل درک، عادی و موقت است.

تنهایی احساسی است که از بی پرده افراد فاش نمی شود، پس بهتر است که هر از گاهی از حال خانواده و دوستانمان شناسایی بگیریم تا تامین شویم حالشان خوب است.