چه فرهنگ ها و باورهایی در مورد چای حیات دارد؟

بتواند چنان اتصال عمیقی با فرهنگ ها و عادات های ساختن کند و داخل فداکار زمینه ها ریشه موهوم پرست به خود بگیرد، دور از حافظه بود. اما این نوشیدنی مفرح و تمدد اعصاب از چنان جایگاه ویژه ای داخل ارتباطات برخوردار شده که بوسیله نشانی ابتدایی لوازم درون دید و بازدیدها و تو پذیرایی از میهمانها مورد استفاده استراحت می گیرد و فدایی با اعتقادات خرافی به آن تفال می زنند. درون امتداد به برخی از کاربردها و نوع نگرشی که به این نوشیدنی گرم در میان اقوام مختلف بود دارد می پردازیم: خواستگاری: از ابد الایام درون مراسم خواستگاری «چای آوردن عروس» نخستین فرصت دیدار چهره به چهره خانواده داماد با عروس بود. هنگامی که عروس «چای» می آورد باید مداقه و توجه داشت که چای در سینی نریزد چراکه این فقره از نظر قوم داماد، نشان از «شلختگی» و نا آشنایی او به «متورم و تدبیر» ساختمانی داری و کدبانویی محسوب می شد. البته این اتیکت رفته رفته اثر جزیی باخته ولی هنوز در فداکار مناطق قلمرو مرسوم است. چای عتیقه لمحه: در میان طایفه «سرخه» تو باختر شهرستان شوش، با وجود چای آماده برای یک میهمان خاص، درصورتی که میهمانی متاخر بوسیله جمع اضافه شود، به نشانه عرض میهمان متاخر تا اینکه در صورت تازه دم وجود داشتن چای، صاحب ساختمانی (میزبان) خویشتن را موظف به تدارک یا «دم کردن» چای جدید می داند. اگر میزبان این کار را نکند و از چای ثانیه کرده برای میهمان سابق به میهمان جدید تعارف کند، این انجام نشانه بی احترامی بوسیله میهمان جدید محسوب می شود.

درون میان اغلب طوایف خوزستان همچنین مرسوم است که قاشق چایخوری نباید تو تو لیوان باشد و باید قاشق در کنار شیشه الات و روی «نعلبکی» گذاشته شود و چنانچه میزبانی قاشق را در استکان قرار دهد این عمل نوعی بی احترامی است. چای رنگ پریده: تو طایفه «چنانه» در جنوب ایران چای بسیار غلیظ نوشیده می شود و اگر میزبانی چای «کمرنگ» برای میهمان خویشتن بیاورد، با شکایت میهمان مواجه خواهد شد. صرفنظر ها برای چای کمرنگ گزند المثلی اندوه دارند و هر گاه چای کمرنگ ببینند به طنز و طنز می گویند: «انگار پاسبان دیده رنگش پریده! » مهمان ناخوانده: یکی از باورهایی که از قدیم الایام در تک چای بود دارد تشخیص آمدن مهمان از روی رسوب های چای حیات. این باور هنوز هم مرسوم است و بسیاری از آدم قرار گرفتن تفاله ها به لباس ایستاده روی چای را مقصد قریب الوقع وجود داشتن یک مهمان ناخوانده می دانند. همچنین برخی نیز بر این باورند که چنانچه ۳ استکان قفا سر حزن ردیف شود بلافاصله مهمان خواهد آمد و بخاطر همین تکاپو می کنند آنها را طوری بچینند که این ائتلاف قیافه ندهد. فال چای: این نوع فال نیز سرگرمی کسانی است که به دنبال هزیمت از سرگردانی و ناامیدی و مشکلات شان هستند و متصورند این اسلوب دری از آینده به رویشان باز می کند. به همین خاطر بوسیله آن دل دلگشا می کنند و روی به سایت های فالگیری و فالبینی رایج در فضای رمزی می آورند. خرافاتی خیس شدن مردم داخل این روزها نیز به دلیل آن است که اضطراب ها و ناامیدی های انفراد و اجتماعی بیشتر شده و افراد برای آرامش خود به اینگونه خرافات روی می آورند. خرافاتی شاگرد از جهل، عدم آگاهی و دانش است. رسمی درون قهوه خانه ها: رسوم دیگری هم حیات دارد و آن اینکه کسی که یک خواه چند چایی خورده و دیگر تمایلی به صرف چای ندارد، استکان چای خود را روی نعلبکی می خواباند. این سنت در قهوه خانه های قدیمی کاربرد بیشتری داشت و قهوه چی، مادام که مشتریان استکان های خود را نخوابانده اند، برای آنها چای سرو می کرد. البته فدایی قهوه ساختمانی ها غم اکنون نیز بوسیله این تشریفات پایبندند. شیشه الات های کمر مصنوع: طراحی این استکان ها داخل نزاکت همیشه نیز جالب توجه است و بی علت نبوده. گودی کمر این استکان ها باعث می شود به فراغت در دست جای گیرند. این گودی کمر، همچنین باعث می شود تفاله های چای که ته شیشه الات هستند، نتوانند از مقدر شدن باریک به راحتی گذر کنند و بی تا چای را آسوده خاطرتر سرویس یواش. همچنین اگر استکان با ته مانده چایی کج شود و به پیاده شدن به خشکی امدن زمین بیفتد، رسوب ها روی زمین و پاکت نمی ریزند. تعارفاتی بوسیله اثر جزیی چای: این نوشیدنی توانسته تو تعارفات مرسوم ما ایرانی ها ایستگاه خود را روبرو کند و معمولا هنگامی که میزبان تمایل داشته باشد تا عید را بوسیله منزلش دعوت بطی ء می گوید «یک چایی، چیزی در خدمتتون باشیم»، «بیایید دور غم یه چایی بخوریم» و او را به خوردن یک چای قند پهلو یا دیشلمه و لبریز، عین سوز و منبع دوز دعوت می بطی ء.