چرا معماران طراحان امتحان کاربری قاهر دستی می شوند

معمارها را می توان نامزدهایی کسی را عزیز خطاب کردن برای فعالیت داخل زمینه طراحی تجربه کاربری (UX) قلمداد کرد.  گاوین جونز، معمار و طراح محصول ساکن سان فرانسیسکو، تو همین راستا می گوید معمارها می توانند کار طراحی بطی ء ابزار را بهتر از هر بی نظیر دیگری انجام دهند. وی می گوید:یک معمار کارآموخته ،دنیای پرگیر خویشتن را پهلو شالوده اصولی طراحی کند که هزاران سال تکامل در عقب آن نهانی است. هویت بخشی و سر و لباس دادن به یک فرهنگ، مهارتی است که تمامی حواس انسان را دربند می بطی ء و به درکی ژرف از چگونگی تعامل آدم با محیط پیرامونش حاجت دارد.

شاید آن دسته از معمارهایی که اینجا راجع بوسیله آن ها مصاحبت می کنیم؛ یعنی معمارهای سازمانی، در درک چگونگی تعامل مردم با محیط پیرامون خود زیاد خبره باشند. تو واقع می توان آن ها را بهترین گزینه ها برای تبدیل شدن به طراحان چیره دست تجربه کاربری دانست. جونزبا رمز به فراگیر شدن گسترده این ذهنیت در دنیای دیجیتال، می گوید:ما به عنوان معماران سازمانی، با کندوکاو هوا های جدید خلق شده توسط کند افزارها به فرصت های جدیدی برای شکل دادن به دنیای مجازی مشت پیدا کرده ایم.

ویکی پدیا درون تعریف معماری سازمانی آورده است:معماری سازمانی چارچوبی برای تببین، هماهنگ سازی و همسوسازی کلیه فعالیت ها و عناصر دایره در علت نیل به اهداف راهبردی سازمان است. تو این نوع معماری، معمار با سیستمی مواجه است که اجزای آن اغلب جاهل فیزیکی، غیر قابل لمس و مفهومی هستند و روابط حاکم پهلو آن، منبعث از روابط و ادب موثر و انسانی است.

بنابراین با در نظر گرفتن تعریفی جامع مرطوب از معماری که هم معماری خانه و اندوه معماری سازمانی را شامل می شود؛ نگاهی می اندازیم به دلایل جونزبرای ایده آل وجود داشتن طرز تفکر مبتنی به خشکی امدن معماری بخاطر طراحی تجربه کاربری.

جونز می گوید:فرآیند طراحی در معماری و مدل سازی امتحان کاربری بسیار مشابه است و یک معمار بخاطر طراحی کم قیمت تمامی اجزاء، می داند که مبدا باید مسئله را به طور کامل حساسیت کند. همچنین او می داند که برای خلق محصول نهایی چگونه باید عناصر مختلف را بر غم بچیند.

معمارها همچنین می دانند که چگونه اصول حمایتی را در مدل سازی های خود بگنجانند. آن ها می دانند که نباید از نیازها و اهداف افرادی که قرار است با محیط تک دیدن تعامل داشته باشند، بی خبر شوند.

جونز تو ادامه می افزاید:معمارها چشم اندازهایی تازه و بدیع را به نقشه کشی ها اضافه می کنند. از این رو طراحان امتحان کاربری را می توان معماران دنیای دیجیتالقلمداد کرد و بی وسواس ارتباط آن ها با معماران باعث تبادل تجارب و انتقال آموخته ها میان آن ها خواهد شد. علاوه بر این معمارها دارای پیش بن فنی هستند و نه تنها با مؤلفه های یک درنگ افزار بیگانه نیستند، بلکه با نحوه چیدمان آن ها درون کنار هم نیز آشنا هستند.

جونز با رمز به آگاه بودن معماران از نیازهای انسان می افزاید:این برای طراحان امتحان کاربری غصه مصداق دارد. آن ها همچنین باید از علایق کاربران آگاه باشند تا بتوانند بی واسطه نیازهای آن ها را بشوند و خواسته هایشان را درک کنند.

در نهایت جونز بر این اعتقاد است که معمارها می دانند چگونه نقش نوآوری را داخل طرح های خود پررنگ کنند؛ درست همان چیزی که خواهش می رود یک طراح تجربه کاربری هیچگاه گاه از آن غافل نشود. وی به نشانی نطق اختتام می گوید:یک معمار همانند یک طراح تجربه کاربری برای ساختن نوآوری به همکاری گروهی حاجت دارد و نباید از طراحی عناصر جدید باک داشته باشد؛ حتی اگر آن عناصر خلاف بویایی عامه به دیدن برسند.

 بیشتر بخوانید:با جهیز ماژولار U-build شما هم می توانید خانه بسازیدمعماری پارازیتی؛ مینیمال هایی تکیه گاه بوسیله سازه موجودپل غلتان Cody Dock؛ جسارتی معمارانه با شعار احیای جاذبه های طبیعی فراموش شدهUser Inyerface؛ هنر طراحی رابط کاربری را به عادت ای زجر آور یاد بگیریدآموزش مدل سازی تجربه ی کاربری؛ سرنوشت یازدهم: معرفی آخرین روندهای طراحی UX